Skip to main content Skip to bottom nav
etoturo
2 350
L Newbie 3
Listens toOver 18 LanguagesEnglish, Dutch, Japanese Listener sinceFeb 2, 2026 Last activeover 6 months ago GenderMale PathStep 4 People helped1 Chats0 Group support chats0 Listener group chats0 Forum posts1 Forum upvotes1
Bio

Soms draag ik meer dan ik laat zien. Achter mijn glimlach zit een verhaal dat niet altijd makkelijk is geweest, maar wel echt. Ik weet hoe het voelt om te twijfelen, om moe te zijn van sterk zijn, om even niet te weten waar je naartoe gaat. En toch blijf ik geloven dat zelfs de zwaarste dagen betekenis hebben.

Ik ben iemand die geleerd heeft om zacht te zijn voor zichzelf. Niet omdat alles vanzelf ging, maar omdat ik weet hoe belangrijk het is om ademruimte te geven aan je gevoelens. Ik oordeel niet snel, omdat ik begrijp hoe complex mensen kunnen zijn. Iedereen vecht zijn eigen stille gevechten, en dat verdient respect.

Ik probeer een plek te zijn waar rust mag bestaan. Waar je niet alles hoeft uit te leggen. Waar je mag zijn wie je bent, ook als je je even gebroken voelt. Ik geloof niet dat je “gemaakt” moet worden — ik geloof dat je al genoeg bent, zelfs op dagen dat je dat zelf niet ziet.




Als ik iets uitstraal, dan is het hoop. Niet de luidruchtige soort, maar de stille hoop die zegt: het hoeft niet vandaag beter te zijn, maar het komt. En tot die tijd mag je leunen, ademen en weten dat je niet alleen bent 

______________________________________________________________________________________________________________________

Sometimes I carry more than I let people see. Behind my smile is a story that hasn’t always been easy, but it is real. I know what it feels like to doubt yourself, to be tired of being strong, to not always know where you’re going. And still, I believe that even the heaviest days can hold meaning.

I am someone who has learned to be gentle with myself. Not because life was simple, but because I understand how important it is to give your feelings space. I don’t judge quickly, because I know how complex people can be. Everyone is fighting their own quiet battles, and those deserve respect.

I try to be a place where calm is allowed to exist. Where you don’t have to explain everything. Where you’re allowed to be exactly who you are, even when you feel a little broken. I don’t believe you need to be fixed — I believe you are already enough, even on the days you can’t see it yourself.




If I stand for anything, it’s hope. Not the loud kind, but the quiet hope that whispers: it doesn’t have to get better today, but it will. Until then, you’re allowed to rest, to breathe, and to know that you are not alone 🤍